-
Hamnet: Sessiz Çığlığın Ölümsüzlüğü
“Hayat, herkesin belli bir rol oynadığı sahnedir.” Hamnet, İrlandalı yazar Maggie O’Farrell’ın 2020’de yayımlanan ve büyük yankı uyandıran kurgu romanından uyarlandı. Film, William Shakespeare’in genç yaşta kaybettiği oğlu Hamnet’in hikâyesini ve bu kaybın Shakespeare’i Hamlet’i yazmaya nasıl götürdüğünü anlatıyor. Ancak Shakespeare’in hayatına dair tüm detayların kesin olarak bilinmediğini, hatta onun…
-
Kırmızı
Kırmızı gülerdi o kadınEllerinde kırmızı çiçekler olurduParmaklarına bakardım, ince…Bir kırmızı yüzük takardı hepYakut mu? Hayat kırmızı ışıktı onaKadehler kırmızı boşalırdıKanlı ağlardı gözleriKalbi alev kırmızısı Ben ona baktığımdaUtanırdım yaşamaktanVe gülmektenEn kırmızı onun gülüşüydü, ondan… Kırmızısını çaldılarGünbatımı solduRüyamda bir kırmızı şarkı gördümOydu. Füsun Uzunoğlu
-
UZAK RÜZGARLAR
Borcumuzu ödercesine taşıdığımız fularımız kırmızıydı hayallerimizde biriktirdiğimiz yarınlarımız gibi Yol alev alevdi içtiğimiz şarap yakıcı etrafında sabahladığımız ateşin çıtırtısı çağırırdı bizi dansa Sevgi doluydu sözlerimiz kavgamız da. Sonrasındaki vedalarımız hüzünlü. Tutanamadığımız benliğimiz bizi terk eden rüyalar uzaklaşan gelecek karanfil kokuluydu. Kaybettiklerimiz, uçurtmalarına tutunup bizden gidenler, onlardan gittiklerimiz yüreğimizdeydi Ayrılıklarımız türkülere…
-
Kırmızı Başlıklı Kız (2026)
Kırmızı başlığını kendi seçmişti. Moda olduğundan değil, bir protestonun meydanından kalmaydı; fark edilmek için değil, var olmak için. Annesi kapıdan çıkarken seslendi:“Konumunu canlı paylaş.” Büyükannesi WhatsApp’tan yazdı:“Tanımadığın linklere tıklama.” Ormandan geçmedi bu kez; beton ağaçların, güvenlik kameralarının altından yürüdü. Bir uygulamanın önerdiği “en güvenli” rotayı takip ediyordu. Kurt, bir çalının…
-
Bir öykü başladığında, hayatın nabzı değişir.
Yeryüzünün bütün suskunları birbirine benzer. Bir işçinin avucundaki çizgilerle bir annenin alnındaki kırışıklık aynı hikâyeyi taşır. Geçip giden zamanın izi… Öykü, o izin üzerinden yürümektir. Birinin omzuna dokunmadan ona değebilmenin yoludur. Sözcükler bu yüzden vardır. Aramızdaki mesafeyi ölçmek için değil, onu eritmek için. Harfler, karanlığa bırakılmış küçük kandiller gibi yanar.…
-
Bir Entelektüelin Portresi; Füsun Akatlı
8 Şubat Pazar günü, Beyoğlu Belediyesi’nin Metrohan’da düzenlediği o anlamlı anma törenindeydim. Şair Metin Altıok’un eşi, yazar, öğretim üyesi, felsefeci ve eleştirmen Füsun Akatlı için düzenlenen bu buluşmada salonun her köşesi hatıralarla doluydu. Kızı Zeynep Altıok’un, dostlarının ve öğrencilerinin katıldığı bu toplantıda edebiyatımızın kıymetli kalemleri onun hem yaşamını hem de…
-
Bizans Süiti – Rosie Pinhas – Delpuch
Kitabı ilk elime aldığımda aklıma birkaç ay önce arkadaşlarla Sultanahmet Meydanı’na yaptığımız gezideki görüntüler geldi. Yüzyıllardır çok farklı kültürleri konuk etmiş bu kentte yaşamanın karmaşık coşkusunu soluduğunuzu burada daha iyi anlayabiliyorsunuz. Meydandaki Roma–Bizans–Osmanlı eserlerinin yan yana bulunması, farklı mimarilerin bir aradalığı bir film setinde bulunduğunuz duygusunu uyandırmıyor. Nasıl böyle olabiliyor…
-
Yarın Ola Hayrola
Annemin sesi hâlâ kulaklarımda: “Yarın ola hayrola, kuzum.”Mutfakta çay demlerken söylerdi. Pencerenin dışında gün karardıkça, o sözcükler içeri sızardı — sıcak, yumuşak, umut dolu. O zamanlar yarın gerçekten umuttu, beklenmeye değerdi. Takvimde kırmızı kalemle işaretlediğim doğum günlerim. Anneannemin geleceği cumartesiler. İlk okul günü. İlk aşk mektubu. Yarınlar vardı çünkü zaman…
-
KAMYONET
Babam, Nasrettin Hoca’yı dilinden düşürmez;bu yüzden benim parodi hesabımın rumuzu/ nick-name’im Nasreddin. Bugünkü köşemdeonun bir hikâyesini yazıyorum. Hoca eşeğini satıpyerine ikinci el küçük bir kamyonet alır. O yaşta kamyonet kullanmayı öğrenir,ehliyeti olur. Oğlu okul sonrasıpazarda yardıma gelir. Bir gün pazar dönüşündekamyonet arıza yapar,motordan dumanlar çıkmaya başlar. İnip ön kaputu açıpne…
-
Hikâyesi Yarım Kalanlar
Üsküdar İskelesi’nde arkadaşıyla buluşmak üzere çıktı evinden. Baharda gideriz diye sözleşmişlerdi. Nisan gelmişti, havalar ısınacak sanıyordu ama yanılmıştı; baharın yüzünü gösterdiği birkaç günün ardından gri bulutlar ve soğuk geri gelmişti. Çocukken de bir yıl böyle geçmişti. Nisan’da çizme giymek tuhaf gelmişti o zaman. O yıl da bahardan dönme bir kış…
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
Scribendi Infinitum - Sonsuz Yazı 